Gedicht van de week - wk 36, 2010:
Voltooid Verleden Tijd
Nooit meer jouw veilige armen om me heen
Nooit meer een kus zoals alleen jij ze kan geven
Geen momenten meer van verstandshouding tussen ons twee
Het verscheurt me van binnen want
Met jou was ik tien keer gelukkiger dan normaal gesproken
Maar nu je weg bent voel ik me duizend maal zo alleen.
Nooit meer een heerlijke vrijpartij samen
Geen blik meer van je die me altijd deed smelten
Binnen een fractie van een seconde
Geen blijdschap meer van slechts een knuffel of een zoen
Ik heb alleen nog maar talloze herinneringen over aan jou en ons
Gebroken, gebarsten... en nooit, nooit meer over te doen.
Ik heb geen enkele kans meer tot mijn spijt
Daarvoor is het nu te laat
Om je te zeggen hoeveel ik van je hield
Te laten zien hoeveel van je hou en om je gegeven heb
Te laten voelen dat ik altijd van je zal blijven houden
Want wij horen niet meer bij elkaar.
Ik wilde het niet, echt niet
Ik wilde niet dat dit het beste was voor mij
En misschien ook wel voor jou
Ik wilde eigenlijk niet menen waar ik achter moest staan
Maar ik moest
En dat maakte ons onvermijdelijk Voltooid Verleden Tijd.