Gedicht van de week - wk 35, 2010:
Weet jij het nog
Weet jij het nog, van die warme zomerdag,
Alles klopte, het leek zo’n soort schilderij.
Weet jij het nog, je straalde zo met je lach
En die dag, en die dag ging niet voorbij.
Jouw hand ruste in de mijne, dat moment,
Die tel toen je mij je jawoord hebt gegeven.
De wetenschap dat je zo gelukkig bent,
Dat je het middelpunt bent van mijn leven.
Weet jij het nog, wat je dat moment dacht,
Wat je in mijn oor fluisterde en wat je deed.
Weet jij het nog, toen, onze huwelijksnacht,
Met dat uitzicht over zee wat je nooit vergeet.
Jouw hand ruste in de mijne, en je keek,
Je zag mijn geluk, voelbaar en zo broos.
De liefde die meteen al aanwezig leek,
Ontvouwde zich voor ons als een roos.
Weet jij het nog, 20 mooie jaren later,
Ik weet dat ik het graag zou over doen,
Dat ik je dragen wil, dragen over ’t water,
Dat ik je bedanken wil … met een zoen.
Jos Witteman