Gedicht van de week - wk 28, 2010:
Licht na de duisternis
Op een dag is ieder mens geboren
vanuit het donker naar het licht.
Als een openbaring van een wonder
zo is het allereerste levenslicht.
Daarna probeer je rond te kruipen,
ontdekt de grote wereld om je heen
en voor wie bang was in het duister,
was er altijd de maan die scheen.
Ja, al kan het nog zo donker zijn,
een lichtpunt is er altijd om je heen.
Als kind en ook in tienerjaren
leerde ik door vallen op te staan
en dat vele wegen van het leven
niet over mooie rozenpaden gaan.
Zo kon ik met bijeenvergaarde moed,
grote teleurstellingen in het leven aan.
Soms leek alles tegen mij gekeerd,
dan putte ik moed uit de woorden
welke een moeder van drie kinderen
in een zeer moeilijk levensfase
tot mij, in die periode heeft gericht:
"Lief, al kan het nog zo donker zijn,
het wordt altijd wel weer licht".
Het leven is een gaan en komen,
niets is voor eeuwig en altijd.
Maar, toen ik aan moest horen
dat zij snel zou komen te overlijden,
was ik de rust en mezelf kwijt.
Toen zij mij daarom zag huilen,
was zij zo sterk en troostte mij.
Nu vind ik de kracht om door te leven
in de woorden die zij bij haar afscheid
tot mij in het duister heeft gericht.
Een ieder zal het ondervinden.
"Al kan het nog zo donker zijn,
het wordt altijd wel weer licht".
Louis Boekee