Gedicht van de week
Schrale troost
Ieder mens heeft soms behoefte aan een schouder om op te leunen
Die in al je gevoelens in je leven je even kan steunen
Het enige waar je om vraagt is een luisterend oor
Maar niet iedereen geeft daaraan serieus gehoor
Ook al weet je dat alle woorden goed zijn bedoeld
Niemand kan voelen wat jij van binnenin voelt
Hoevaak worden de woorden gesproken
"kom op er is zoveel om voor te leven"
Er is nog genoeg moois in dit leven te beleven
Hoe leeg klinken dan de woorden als ze geen inhoud geven aan je gevoel
Het zijn vaak die zinnen zonder enig doel
Je voelt je dan vaak onbegrepen
En zou je het liefst deze mensen in je gevoel laten meeslepen
Je kan pas zeggen "ik begrijp je" als je zelf in die situatie hebt gestaan
Alsof je dan elkaar echt in diezelfde 'taal' kan verstaan
Een blik is genoeg als je elkaar aankijkt
het gevoel dat alles voor beide hetzelfde lijkt
één woord nodig in plaats van een hele zin
Je staat er dan samen middenin
Soms voel ik mij gedwongen om mijn verdriet weg te stoppen
en dat ik al mijn gevoelens maar moet opkroppen
Want niet iedereen zit te wachten op je terugkerende verhaal
Krijg dan het gevoel dat ik niet sterk ben en dat ik faal
Daarom uit ik mij in talloze gedichten
als vorm van bevrijding, en ik me weer op mijn toekomst kan richten ...
Karen